http://zekicalar.spaces.live.com/blog/cns!4F553DB67E5F04DD!777.trak

ANADOL

            
            Amşamüstü otoyola çıkan bir Ferrari son sürat gidiyomuş. İleride yolun sağında bir Anadol görmüş. Yanında da yaşlı bi adamcağız çaresiz gözlerle yoldan geçenlere bakıyomuş. Adama acıyan Ferrarinin sürücüsü hemen durup seslenmiş:
            -Amca, gel seni İstanbul'a götüreyim, yarın bir tamirci getirip arabanı yaptırırsın.
            Yaşlı amca boynunu bükmüş ve demiş ki:
            -Oğlum, madem bir iyilik yapıyorsan tam yap. Benim bütün mal varlığım bu Anadol. Burada bırakırsam arabayı çalarlar. Sen beni İstanbul'a kadar çekiver.
            Ferrarinin sürücüsü de iyi bir adammış, yaşlı amcanın teklifini kabul etmiş:
           -Tamam amca, senin Anadol'u arkaya bağlayalım.
           Bir çekme halatı bağlayarak, önde Ferrari, arkada Anadol otoyolda gitmeye başlamışlar. Ferrarinin sürücüsü yolda giderken, "Acaba bir arabayı çekerken en fazla kaç yaparım?" diye düşünüp köklemiş gazı. 240, 260, 280 derken otoyolda adeta uçmaya başlamışlar ve bütün otomobilleri sollayıp geçmişler. Ferrari'nin çektiği Anadol'da bulunun yaşlı amca, bu kadar hız karşısında korkudan ne yapacağını şaşırmış ve korna çalıp, sellektör yapıp, Ferrari'nin sürücüsüne bağırmaya başlamış:
          -Sağa çekil!.. Sağa çekil!..
          Ertesi gün bir BMW sürücüsü oto sanayiye gidip, Anadol tamir eden bir dükkana girmiş ve demiş ki:
          -Usta, bana ikinci el bir Anadol bulacaksın ve onu 300 kilometre yapacak şekilde modifiye edeceksin.
          Oto tamircisi bu teklif karşısında çok şaşırmış:
          -Aman beyim, sen Anadol'a istediğini yap; 150'den yukarı çıkaramazsın. 151 yaparsa, ben sana bu dükkânın anahtarlarını veririm!..
          BMW'nin sürücüsü kızmış ve tamirciye dert yanmış:
          -Sen ne diyorsun yahu? Dün gece ben 250'yle giderken, yanımdan en az 280 yapan bi Ferrari geçti. Arkasında da kıçına kadar girmiş bir Anadol vardı. Herifçioğlu kornayla, selektörle Ferrari'den yol istiyodu!..

 

          Not: Bu fıkrayı gönderen Ercan Çalar'a teşekkürler(.http://zekicalar.spaces.live.com/blog/cns!4F553DB67E5F04DD!777.trak)

GERÇEK OLAYLAR (BUNLAR ANCAK BİZDE OLUR!.. :)

Aynı turizm şirketine ait iki otobüs, yolda karşılastı şoförler ellerini bırakıp birbirini selamladı 52 kişi öldü. /Bitlis

Asabi çoban ot yemeyen koyununu tüfeğin dipçiğiyle dövmeye başladı,tüfek ateş aldı çoban öldü. /Bitlis

Odun kesmek için ağaca çıkan çiftçi , Nasreddin hoca fıkrasındaki gibi bindiği dalı kesmeye başladı. Farkettiğinde işişten geçmişti dalla birlikte yere çakıldı hastanede öldü. /Antalya

İki odayı yıkıp tek oda yapmak isteyen bir evsahibi , işi abarttı.Tek duvar için kazma yerine dinamit kullandı. Mahalleyi havaya uçurdu, kendisi yaralandı /Trabzon

Şaşkın köylü üç katlı evinin terasındaki kömürlükte buzağı beslemeye basladı,buzağı büyüdü ,250 kiloluk dev bir inekoldu,bulunduğu odaya sığmayan inek,3 katlı evden vinçle indirildi.Torbalı/Izmir

Karadenizli iki kardeş , çatıdaki hurdaları satmak istedi.Ağabey çatıya çıktı,demir yığınlarını asağıdaki kardeşine atmaya basladı.Kardeşi ise hepsini tuttu biri hariç: Buzdolabı... onun da altında kalıp ağır yaralandı. Hastanede,'çok hızlı attı tutamadım onii ' dedi. /Izmir

Lise öğrencisi C.S. telefonunu aldı eline başladı rehberde kayıtlı tüm numaralara çağrı bırakmaya. Son kişiyide çaldırdıktan sonra karşılık gelmesini bekledi. Aradan 2 saat geçmesine rağmen bir tane bile çağrı gelmemişti. C.S. hıçkırıklar içinde; demek bu koca dünyada bir tane arkadaşım bile yok, artık yaşamamın hiçbir anlamı kalmadı diyerek evdeki tüm sarımsak ve soğanları(yaklaşık 2çuval) yiyerek intihar etti. C.S. tüm müdahalelere rağmen kurtarılamadı. Olayın ardından C.S.'nin telefonunu inceleyen polisler telefon ayarlarından numaranın gizlendiğini tespit ettiler. /Çorum

 

 

  

Sayfamda   dakika   saniye misafirim oldunuz  

Teşekkürler!..

..yine beklerim.. 

 

GÜLE GÜLEE!..

  

İLGİNÇ BİR RASTLANTI

 

Google Şakası (Görmek İçin Acele Edin)

 

 

1- www.google.com sayfasını açın


2- Arama motoruna "Failure" (başarısızlık, yetersizlik, beceremeyiş;
başarı kazanamayan kimse) yazın.

 

 

3- "Search" (Google'da ara) yerine "I'm feeling Lucky" (kendimi şanslı
hissediyorum)'u tıklayın


4- Görün bakalım ne olacak!

OSMANLICA FİLM İSİMLERİ

 

 

      Fight club - Teşekkül ün sille tokat

Çılgın Sekreter Jale - Na uslu defterdar jale

Pretty woman - hususi avrat

21 grams - 0.016 okka

                   Million dollar baby - Üçyüz akçelik sibyan

Godfather-Şahbaba

Uçakta panik- Tayyarede hezeyan

Terminatör - Deccal

Spiderman - Haşeret-ül adem.

Attack of the clones - Taarruzü'l adem-i sahte

The empire strikes back - Binaenaleyh hücumü'l devlet-i muazzam

Sin city- Şehr-i kufran

Kuzuların sessizliği - Sükunet-i cemaat_ul kuzu

Zor ölüm - Zahmet-ul vefat

Çıldırtan kadın - bint-el haram

I know what you did last summer - Malumat-ı eylem-i nevbahar geçmiş zaman

Pulp fiction - Hikayet-ül abes

Titanic - Tekne-i devasaiye

Pi - rakkam-i tesadufiye

Heat - hararet

Kill bill - Meft-ül bill

Fantastic 4 - Car-i harikulade

Dört nikah bir cenaze- Car izdivaç yek mevta

Sex and the city - Zifaf ve Şehir (avrad-ül edeb yoksuni)

Charlie's angels - Tövbe estağfurullah

Who's the boss - İdare-i muamma

Airplane - Teyyare

Rosemary s baby - Veled-i iblis ül gülmeryem

Shrek - Gulyabani 
Dark city - Şehr-ül zifir

 

 

 

 

ÜNİVERSİTELİ ÖĞRENCİ EFSANELERİ

 

                ODTÜ Felsefe öğrencilerini en çok zorlayan hocalardan biri yıllık olan dersinin final sınavında sınıfa gelmiş ve sınav sorusu olarak tahtaya, "Why?" (Neden?) yazmış.  Öğrenciler ilk önce ne yazacaklarını şaşırmışlar,  sonra herkes birşeyler yazmaya başlamış.Yalnız bir öğrenci, sınavın ilk dakikasında kağıdını teslim etmiş.Öğrencinin cevabı da soru gibi kısaymış: "Why not?" (Neden olmasın ki?) Bu öğrenci sınavdan "100" almış. Aynı hoca başka bir sınavda "risk nedir?" diye soruyor.  Yine bir öğrenci sınavın ilk 10 saniyesinde teslim ediyor kağıdını.  Kağıdın üst kısmında sadece isim-soyadı yazıyor, gerisi ise bomboş beyaz yaprak.  En altta ise "İşte risk budur" diye yazıyor.  Ve sonuçta da sınıftaki en yüksek notu alıyor.    

    

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                  

                 Hocanın bir sonraki sınavında yine "Risk nedir?" sorusuyla karşılaşan öğrencimiz tekrar boş kağıt verince bu sefer 0 alıyor.  Tabii koşa koşa hocaya gidip sebebini soruyor.  İşte cevap: "Aynı şartlar altında, aynı riski iki kere almak aptallıktır!"    

 

                 Hocamız bir başka sınavda derse giriyor ve tek soru soruyor:

"Atatürk ne yaptı?".  Bütün öğrenciler harıl harıl yazmaya başlıyor, kağıtları dolduruyorlar.  Sınav sonucunda herkes ortalama notlar alıyor. Bir öğrenci ise 100 alıyor.  Bu öğrencinin cevap kağıdında şu yazıyor: "Ne yapmadı ki!"                    

                           

                                                                                                                         

                 Bu tür öğrenciler ve değerlendirmeler Hukuk Fakültelerinde yok mu?

 Elbette var.

                  Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nde Hocanın biri sınavda, o günlerde devam etmekte olan bir davanın detaylarını vermiş ve sonucun ne olacağını sormuş.  Tabii, bütün öğrenciler ha babam, de babam, sayfalarca yazmaya başlamışlar.  Ama bir öğrenci kağıdını sınavın ilk dakikasında vermiş.  Ve buna rağmen 100 almış.  Öğrencinin yanıtı tek cümleymiş:

        "Devam eden dava hakkında yorum yapılamaz."  

 

                       

                   Bir efsane de tıpçılardan: Olay bir tıp fakültesinin anatomi dersinde geçiyor.  Okulun en iyi hocası, anatomi dersine ilk kez giren öğrencilerine; "Tıpta iki önemli şey vardır" demiş, "İlki, hiç bi şeyden iğrenmeyeceksiniz!"Bunu söyledikten sonra işaret parmağını önündeki kadavranın makatına sokmuş, şööyle bir karıştırıp çıkarttığı parmağını hop diye ağzına sokmuş ve emmiş.  Ardından öğrencilerden de aynısını yapmalarını istemiş. Genç tıp öğrencileri, kızara bozara aynı şeyi teker teker yapmışlar.Bunun üzerine Hoca öğrencilerine dönüp; "İkinci önemli şey ise çok dikkatli olmaktır" demiş ve eklemiş, "Mesela ben demin hastanın makatına işaret parmağımı soktum ama orta parmağımı emdim!"...   

 

                       

 

                Bir kız yurdunda kalan kızlar, artık temizlik görevlisine olan kıllıklarından mıdır yoksa nerden çıktığı belli olmayan bir yurt geleneğinden midir, her sabah dudaklarına ruj sürdükten sonra aynaya öperek iz bırakıyorlarmış. Yurt müdürü ne yaptı ettiyse bu alışkanlığı ortadan kaldıramamış. Diğer yandan temizlik görevlileri de iyiden baş kaldırmaya başlamışlar. Sonunda  müdürün aklına parlak bir fikir gelmiş.  Hemen bir duyuru yapıp, kızları  toplantıya çağırmış.  Neyse toplanmış bunlar.  Müdür "Buyrun tuvalete" demiş.  Hep birlikte, temizlik  görevlisinin beklediği umumi tuvalete girmişler.  Aynalarda sabahki ruj izleri hala duruyormuş. Müdür "Arkadaşlar" demiş, "Bazılarınız dudaklarına ruj sürdükten sonra aynaları öperek çıkması güç izler bırakıyor.  Temizlik görevlilerimiz bunları temizlerken zorlanıyor.  Sizleri görevlimizin bu temizliği yaparken ne kadar zorlandığını bizzat görmeniz için topladım.  Bakın ve görün". Sonra görevliye bir işaret çakmış.  Bizimki gayet sakin bir şekilde tuvalet fırçasını almış, klozetteki suya daldırmış ve aynayı temizlemiş. O günden sonra bir daha o yurtta tuvaletlerde dudak izine rastlanmamış.  

 

 

                                               

ÇİÇEK BAHÇESİ

Boşluğun içine mausla sürekli tıkla, kendi çiçek bahçeni yarat             http://kiyamam1974.spaces.live.com

            HİÇ BİR ŞEY İÇİN GEÇ DEĞİL

  Yaşadığı şehirden, bulunduğu ortamdan kısacası yaşantısından sıkılan bir adam, cebindeki az miktar para ile yanına hiçbir şey almadan bulunduğu kenti terk edip daha önce hiç bilmediği bir ülkeye gitmiş. Oraya henüz alışmaya çalışırken birden bir ses duymuş. Bir çığırtkan, avazı çıktığı kadar meydanda bağırıyormuş:

  - Tiyatro! Gelin! Kaçırmayın! Bu akşam Tiyatro!...

  Adam hayatında hiç tiyatroya gitmemiş ve inanılmaz derecede merak etmiş. Biletin nereden alındığını öğrenmiş. Bilet fiyatı cebindeki tüm para kadar olmasına rağmen hiç tereddütsüz bileti almış. Başlamış merakla oyunu izlemeye...

Oyun bitmiş, herkes dağılmış ve bizim meraklı öylece kalmış, izlediği muhteşem oyun karşısında. O sırada temizlikçi tarafından salonu boşaltmak için ikaz almış. Adamsa:

  - Bana müdürünüzün yerini söyler misiniz? Onunla bir şey konuşmam gerek... demiş.

  Seyrettiği oyunun etkisi ile müdür ile konuşmuş ve ne olursa olsun, ne iş olursa olsun buranın bir parçası olmak için çalışmak istediğini belirtmiş. Müdür çok şanslı olduğunu, şu sıralarda bir temizlikçi aradığını fakat önce onu denemesi gerektiğini ifade etmiş ve denemek üzere aylardır el değmemiş bir kütüphanenin temizliğini uygun bulmuş.

  - İşte burayı temizle. Eğer beğenirsem seni işe alırım... demiş ve gitmiş.

  Tiyatro aşkının verdiği şevk ile temizlik beklenenden kısa sürede bitmiş. Müdür odayı görmeden adamın samimiyetine inanmamış. Onu diğerleri gibi işi savsaklayan biri sanmış. Fakat odanın temizliğini görünce hayretler içinde kalmış. Aylardır içeriye girilmeyen oda gıcır gıcır oluvermiş. Müdür bu çabuk ve becerikli adamı işe almaya karar vermiş.

  - Tamam seni işe alıyorum

- Fakat benim yatacak yerim yok.

- O zaman burada yatarsın ve işe daha erken başlarsın.

  İstediği olan tiyatro tutkunu, huzurlu bir şekilde odayı terk ederken müdür.

  - Adın neydi senin buraya yazalım... demiş.

  Aldığı cevap ise;

  - William! William Sheakspeare!... olmuş. 

  Bu hikaye hem insanı dehşete düşürücü hem de ilham verici. Sheaksper tiyatro yaşantısına bu şekilde başlamış. Tam kırk (40) yaşında... tiyatroyu o yıllarda tanımış ve büyük bir azimle o muhteşem oyunları yazmış. Üstelik büyük bir fedakarlık göstermiş mesleği için. Meslek hayatı boyunca sadece üç saat uyuyarak yaşamını sürdürmüş. Sabah erken kalkıp oyun provasını yapıyor oyununu oynuyor ve akşam yeniden oyun yazıyor... Bu böyle sürüp gitmiş.

Bu  hikayeyi ilk duyduğumda yaşamım için duyduğum kaygıları bir kenara bıraktım. Anladım ki, hiçbir şey için geç değil. İnsan eğer isterse imkansız gibi görünen olayları da gerçekleştirebilir. Yeter ki yürekten istesin ve bunun için çaba sarf etsin. Hiçbir şey için geç değil. Kırk yaşında olsak ta...

 

 

 

NE KADAR YAŞARSAN YAŞA!..

Yerin seni çektiği kadar ağırsın  Kanatların çırpındığı kadar hafif..  Kalbinin attığı kadar canlısın  Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...  Sevdiklerin kadar iyisin  Nefret ettiklerin kadar kötü..  Ne renk olursa olsun kaşın gözün  Karşındakinin gördüğüdür rengin..  Yaşadıklarını kâr sayma:  Yaşadığın kadar yakınsın sonuna;    Ne kadar yaşarsan yaşa,  Sevdiğin kadardır ömrün..  Gülebildiğin kadar mutlusun  Üzülme bil ki ağladığın kadar güleceksin  Sakın bitti sanma her şeyi, Sevdiğin kadar sevileceksin.    Güneşin doğuşundadır doğanın sana verdiği değer  Ve karşındakine değer verdiğin kadar insansın  Bir gün yalan söyleyeceksen eğer  Bırak karşındaki sana güvendiği kadar inansın.  Ay ışığındadır sevgiliye duyulan hasret  Ve sevgiline hasret kaldığın kadar ona yakınsın  Unutma yağmurun yağdığı kadar ıslaksın  Güneşin seni ısıttığı kadar sıcak.  Kendini yalnız hissettiğin kadar yalnızsın  Ve güçlü hissettiğin kadar güçlü.  Kendini güzel hissettiğin kadar güzelsin..  İşte budur hayat!  İşte budur yaşamak, bunu hatırladığın kadar yaşarsın  Bunu unuttuğunda aldığın her nefes kadar üşürsün  Ve karşındakini unuttuğun kadar çabuk unutulursun  Çiçek sulandığı kadar güzeldir  Kuşlar ötebildiği kadar sevimli  Bebek ağladığı kadar bebektir  Ve her şeyi öğrendiğin kadar bilirsin bunu da öğren,  Sevdiğin kadar sevilirsin...                         Ali DEMİR