Melih AşıkAçık Pencere

Market yutuyor

Bursalı okurumuzdan telaşlı bir haber; “Dev marketler Bursa’yı işgal ediyor. Belediye Başkanı uyuyor... Son olarak Maya İnşaat ve Hollandalı Corio, Bursa’da 210 milyon dolar yatırımla ‘Anatolium’ adlı dev bir alışveriş merkezi kurmaya başladı...”
Bir başka okurumuz İstanbul’dan yazıyor:
- Starbucks ve Gloria Jeans’ler kahvehaneleri, pastaneleri yutuyor... Carrefour’lar, Metro’lar, Migros’lar bakkalları, tuhafiyecileri, kırtasiyecileri ufalıyor... IKEA mobilyacıları, uluslararası moda devleri butikleri, terzileri bitiriyor. Bırakınız bankaların, sanayiin, sigortaların yabancıların eline geçmesini, bakkal, çakkal, tuhafiyeci, ayakkabıcı, özetle esnaf  büyük sermayeye yem oluyor... 
Yakınmaları dinlerken aklımıza Ali Sirmen dostumuzun tespiti geliyor:
“Halkımız hep sağ partilere oy verir, sol çözümler bekler.”
Sevgili okurlarımıza soralım...
- Halkımız oylarını sağ partilere verirken kapitalizme, liberalizme, küreselleşmeye vermedi mi? Bunun doğal sonucu da büyük balığın küçük balığı yutması değil mi? Başka ne gibi sonuç bekliyorduk...
İktisatçı Mustafa Sönmez diyor ki:
- Küçük girişimcinin, bakkalın, esnafın çöküşüne de neden olan büyük mağazacılığın, özellikle, kentsel merkezlerde inşası, bu esnaf çöküşünü getirdi. Haksız rekabetle karşı karşıya kalan küçükler hızla tasfiye oluyorlar. Bu merkezlerin, kentin dışında yer almaları hem küçüklere bir “pozitif ayrımcılık”, hem de kent dokusunun sağlıklı gelişimi açısından zorunlu idi ama AKP iktidarı ve öncekiler bunu pek önemsemeyip, yerli ve yabancı büyük sermaye girişimi olan bu yatırımlara gelişigüzel kucak açtılar, teşvik ettiler. Şimdi hem küçük girişimcinin tasfiyesi, iflası hem de kentlerin sağlıksız, hormonal, kirli büyümesi sorunu ile karşı karşıyayız.
Bu yutulma olayı belediyeleri aşıyor.. Genel politikanın sonucu... Halkın paryalaştırma sürecinin bir parçası...

Ufak tefek çekik gözlü bir Çinli, alışveriş yapmak için çıktığı çarşıdan elinde bir yığın paketle eve geri dönmüş.
Sonra da, elindeki küçük bir kâğıda bakarak, paketleri açmaya başlamış:
- Kitikomi? Tamam, işte Kitikomi!.. Nian-Hong? Tamam, işte Nian-Nong!.. Ling-Niak? O da tamam, işte Ling-Niak!.. Gah-Nahn nerde? O da burada Gah-Nahn!.. Ya Tokidong? Tamam tamam, Tokidong da burada!..
* * *
Birden Çinli, elini alnına vurmuş:
- Tuh, demiş; unuta unuta bak neyi unutmuşum almayı; “muz”u...
* * *
Bazen oluyor böyle unutkanlıklar.
Örneğin siyasetçiler de; siyaset pazarından elleri, kolları, sırtları yüklü olarak çıkıyorlar kürsülere ve sıralamaya başlıyorlar mallarını:
- Vatanı ve milletiyle devletin bölünmez bütünlüğü...
- ...
- Milletimizin gücü, her türlü sorunun üstesinden gelmeye...
- ...
- Binlerce yıldan bu yana güçlü bir devlet geleneğine sahip olarak...
- ...
- Medeniyet dediğin tek dişi kalmış canavara teslim olmadan...
- ...
- Halkımızın hassasiyetine her zaman saygılı...
- ...
- Cumhuriyet’in temel ilkelerini görmezlikten gelmeden...
* * *
Derken birden ellerini alınlarına vurarak hatırlıyorlar, çağdaşlığın mayasını nasıl unuttuklarını; alfabenin ilk 2 harfini yani; “AB”yi...
* * *
Cin Ali Bey, Ruhi Baba’ya sormuş:
- AB Komisyon Başkanı Jose Manuel Durao Barroso’nun Türkiye ziyareti hakkında ne düşünüyorsun?
Ruhi Baba:
- Doğrusu, demiş; adam hiç bilmediği bir şeyi öğrendi burada.
- Neyi öğrendi?
- Büyük bir azim, inat ve ısrarla, ille de “gelişmiş” olmamak için neler yapılması gerektiğini...
* * *
Av. Taner Aktop’tan yepyeni bir fıkra:
Biri Amerika’nın, biri İngiltere’nin, biri de Şark’ın “gelişmekte olan” ülkelerinden birinin 3 cerrahı buluşmuşlar; birbirlerine başarılarını anlatıyorlarmış.
* * *
Amerikalı cerrah:
- Adamın birinin, diyormuş; feci bir trafik kazasından geriye sadece kopuk bir başparmağı kalmıştı. O başparmağa önce bir el, sonra bir kol, sonra 2 omuzla göğüs, boyun, baş, gövde, bacaklar ve ayaklar takarak öylesine mükemmel bir insan yarattık ki; hayata yeniden atılıp da çalışmaya başlar başlamaz gösterdiği mucizevi başarılar sonucu, başka çalışanlar önemini yitirdiğinden; binlerce kişi işsiz kaldı.
* * *
İngiliz cerrah da şöyle diyormuş:
- O da bir şey mi? Bir metro kazasından sonra, ezilip param parça olmuş birinden geriye sadece bir saç teli kalmıştı. Biz o saç teline; alın, yüz, boyun, omuz, göğüs, kol, gövde, bacak ve ayaklar ekleyerek süperden de süper bir insan geliştirdik. Çalışmayı öylesine büyük bir enerjiyle başladı ki, nüfusun dörtte biri işsiz kaldı.
* * *
Şark’ın “gelişmekte olan” ülkelerinden birinin cerrahı da:
- Haydi gidin işinize, demiş; sizin yaptıklarınız da bir marifet mi yani. Ben, yolda yürürken bir yellenti sesi duydum ve çıkan osuruk gazını hemen alıp çantama koydum. Sonra o osuruk gazına güzel bir çıkış deliği, çevresine kalçalar, altına ayaklar, üstüne gövde, göğüs, kol, boyun, baş ekleyerek o kadar güçlü bir insan oluşturdum ki; çalışmaya başlar başlamaz, bütün ülke işsiz kaldı.
* * *
Şimdi herkes merak etmeye başlamış, o “gelişmekte olan” Şark ülkesinin neresi olduğunu.
* * *
Diojen ünlü feneriyle tüm Türkiye’yi dolaşmaya başlamış.
Önüne gelen soruyormuş kendisine:
- Ne arıyorsun Diojen?
O da hep aynı yanıtı veriyormuş:
- Bir insan arıyorum.
* * *
Derken Diojen, İstanbul’a gelmiş.
Ertesi gün de, İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı Kadir Topbaş sormuş kendisine:
- Ne arıyorsun Diojen?
Diojen:
- Fenerimi arıyorum, demiş.
* * *
İlhan Berk’ten bir şiirle bitirelim yazıyı:
      Aşk
Sen varken kötü bir şey bilmiyorduk
Mutsuzluklar, bu karalar yaşamada yoktu.
Sensiz karanlığın çizgisine koymuşlar umudu
Sensiz esenliğimizin üstünü çizmişler
Nicedir bir pencereden deniz güzel değil
Nicedir ışımayan insanlığımız sensizliğimizden.

Sen gel bizi yeni vakitlere çıkar.

Meral Tamer

Mesir macunu Başbakan’a da lazım olabilir

Pazar günü evde keyif yaparken kızım “Anne çabuk gel, televizyonda kaçırılmayacak bir manzara var” deyince, yemeğin altını kapatıp salona koştum.
Sanki tümüyle erkeklerden oluşan bir miting alanı... Setin üzerinde Başbakan Erdoğan, rengarenk mesir macunlarını kalabalığa avuç avuç fırlatıyor, hemen yanı başında Emine Erdoğan, çuvaldan aldığı macunları eşinin avucuna yetiştirmeye çalışıyor.
Alanda bir izdiham, bir izdiham... Macunu kapabilmek için havaya sıçrayanlar, çocukları-yaşlıları yere deviriyor. Ezilme tehlikesi geçirenler ve bayılanlar için acil servis anonsları yapılıyor.
TGRT Haber, Manisa’daki Mesir Saçma Şenlikleri’nden canlı yayında. Korumalar bir yandan etrafı gözlerken, diğer yandan da şemsiyelerini açmış, Sultan Camii’nin kubbe ve şerefelerinden fırlatılan macunların, Başbakan’ın başına çarpmasını engellemeye çalışıyorlar.

Gelenek başlatmış!
Bu işte bir terslik var ama ne? Manisa Milletvekili Bülent Arınç, ekranda Erdoğan’ın yanında belirince, birden Arınç’ın geçmiş yıllarda ellerini havaya kaldırmış, macun kapmaya uğraşan fotoğrafları gözümün önüne geliyor ve benim için durum netleşiyor.
Haber, dünkü gazetelere “Mesir saçan ilk Başbakan” başlığıyla yansımıştı. Doğru, ama eksik. Zaman gazetesi işin özünü yakalamış:
“Başbakan Erdoğan, 486. Manisa Mesir Saçma Festivali’nde yeni bir gelenek başlattı. Geçen yıllarda protokol, saçılan macunları kapmak için yarışırken Erdoğan, vatandaşlara mesir dağıttı.”

Arınç’ın karnesi
Arşivlerde karşımıza geçmiş yıllardaki Mesir Macunu Festivali’nde en yüksek protokol olarak TBMM eski Başkanı Bülent Arınç çıkıyor; tabii macun kapmaya çalışırken... Arınç’ın macun karnesi bile mevcut:
2003’de 8 adet macun kapmış; 2004’te 11, 2005’te 45, 2006’da 41... Arınç’ın her yıl yükselen performansı, 2007’de 120 mesir macunuyla zirve yapıyor.
Geleneklerine bağlı olmakla her fırsatta iftihar eden Başbakan Erdoğan, 486 yıllık mesir macunu geleneğini neden bir kalemde elinin tersiyle itti?
AKP’nin mesir macunu kadrosunu dünkü Vakit gazetesinden öğrendik:
“Başbakan ve eşi Emine Erdoğan, Sağlık Bakanı Recep Akdağ, Tarım Bakanı Mehdi Eker, AKP Genel Başkan Yardımcıları Hüseyin Tanrıverdi ve Nükhet Hotar Göksel, Manisa Milletvekilleri Bülent Arınç, Mehmet Çerçi, İsmail Bilen, Recai Berber...”
Bu güçlü protokol, halkla birlikte macun kapsaydı, incileri mi dökülürdü?
Erdoğan, AKP’ye kapatma davası açılmasıyla birlikte, seçim kampanyasını başlattı. Dış gezileri falan bıraktı, Türkiye’yi dolaşıyor. Güneydoğu’dan başladı. Emine Hanım’ı da yanına alıp, her gün bir yerde konuşuyor. Her gittiği yerde aynı mesajı veriyor: “Sizin elinizden bu memleketi almak isteyen bir takım seçkinler var. Benim kıymetimi bilin!”
Manisa’da ilave bir temennide bulunmuş: “Bu mesir inşallah sadece fiziki bir şifa vermekle kalmasın, ülkemizin aydınlık yarınlarının da müjdecisi olsun.”
Başbakan’ın, 486 yıllık geleneği bozarak dağıttığı macunun, ben fiziksel şifa vereceğinden bile kuşku duyarım. Kaldı ki “ülkemizin aydınlık yarınları için”se, asıl kendisinin mesir macununa ihtiyacı olabilir.